Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Τα πρωτοφανή σκληρά και δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα που ψηφίστηκαν από την Κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κρίσης, μας αναγκάζουν να δώσουμε σήμερα Πέμπτη 11 Μαρτίου 2010 στην Αθήνα, δυναμικό παρών – ένστολοι –, ανταποκρινόμενοι στο προσκλητήριο των έξι Ομοσπονδιών μας για να ενώσουμε τη φωνή διαμαρτυρίας μας με αυτήν της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ.
Εμείς οι αστυνομικοί, οι πυροσβέστες και οι λιμενικοί, που αποτελούμε αναπόσπαστο κομμάτι του λαού μας, υψώνουμε φωνή διαμαρτυρίας και δηλώνουμε ότι θα συνεχίσουμε τον δίκαιο αγώνα μας για να αποκρούσουμε την άδικη επίθεση που δέχεται το βιοτικό μας επίπεδο.
Τα οικονομικά μέτρα μας πλήττουν κατάφορα, διότι έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά άλλων αντιλαϊκών πολιτικών που κρατούσαν καθηλωμένες τις αποδοχές μας, με ένα απαράδεκτο μισθολογικό καθεστώς που βασίζεται στην επιδοματική πολιτική και στις πενιχρές έως μηδενικές ετήσιες αυξήσεις. Οι αποδοχές μας μειώνονται από 200 € έως 400 € μ η ν ι α ί ω ς. Από την άλλη η αίσθηση της αδικίας ενισχύεται και πολλαπλασιάζεται καθώς οι λυμεώνες του δημοσίου χρήματος παραμένουν στο απυρόβλητο.
Δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε:
-για την ανατροπή της πολιτικής λιτότητας, των περικοπών και της μόνιμης μείωσης των μισθών και των συντάξεων, που διαλύει τον κοινωνικό ιστό της χώρας, ανατρέπει κεκτημένα δεκαετιών και φέρνει προ αδιεξόδου τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς.
-για την επικράτηση ενός δίκαιου φορολογικού συστήματος και
- για την κατοχύρωση του Δημόσιου Κοινωνικού Χαρακτήρα της Ασφάλισης στο Δημόσιο.
Γνωρίζουμε ότι με την οικτρή οικονομική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα, -όχι βεβαίως με δική μας ευθύνη- ο αγώνας μας θα είναι διαρκής και δύσκολος. Όμως ο δρόμος αυτός είναι μονόδρομος.
Ενώνουμε τις δυνάμεις μας με τις δυνάμεις όλων των εργαζομένων που αγωνίζονται για να μην υπάρξει οπισθοδρόμηση. Οι καιροί δεν συγχωρούν καμία ολιγωρία. Απαιτούν τόλμη και αποφασιστικότητα από όλους για να εξασφαλίσουμε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά μας.
Δηλώνουμε για άλλη μια φορά ότι δεν θα επιτρέψουμε τη χρησιμοποίηση των ενστόλων ως ανάχωμα στους διεκδικητικούς αγώνες των εργαζομένων.
Αυτοί που προκάλεσαν την κρίση πότε θα πληρώσουν;

Σάββατο 13 Μαρτίου 2010

Στις 15 Μάρτη, γιορτάζεται η παγκόσμια ημέρα καταναλωτή. Όμως, για το ΚΕ.Π.ΚΑ. καταναλωτές είμαστε 365 ημέρες, το χρόνο, από τη στιγμή, που γεννιόμαστε, ακόμα και μετά το θάνατό μας.

«Όλοι έχουμε το δικαίωμα προστασίας από ψεύτικες ή παραπλανητικές διαφημίσεις ή ετικέτες σήμανσης – δικαίωμα προστασίας από ανασφαλή ή χωρίς αξία φάρμακα και άλλα προϊόντα – δικαίωμα να επιλέγουμε ανάμεσα σε αρκετά ομοειδή προϊόντα σε ανταγωνιστικές τιμές. Αλλά ο σύγχρονος τρόπος ζωής είναι τόσο σύνθετος, που οι ισχύοντες νόμοι δεν επαρκούν για να διασφαλίσουν τα δικαιώματα αυτά. Χιλιάδες προϊόντα καθημερινής χρήσης περιέχουν επικίνδυνες ουσίες. Κάθε χρόνο νέες χημικές ουσίες προστίθενται στα τρόφιμά μας ή ψεκάζονται στις καλλιέργειές μας. 90% των συνταγογραφούμενων φαρμάκων ήταν άγνωστα 20 χρόνια πριν. Αν μια νοικοκυρά δεν είναι εξειδικευμένη διατροφολόγος, μαθηματικός, χημικός και μηχανικός, δε μπορεί να ψωνίσει για την οικογένειά της ούτε να διαχειριστεί τα οικονομικά του σπιτιού της. Νέα φάρμακα τοποθετούνται στην αγορά, καθημερινά, χωρίς να είναι απαραίτητη η κατάθεση εκ των προτέρων αποδεικτικών στοιχείων ότι είναι πραγματικά αποτελεσματικά για να θεραπεύσουν τις ασθένειες για τις οποίες συνιστώνται. Το ένα πέμπτο του κρέατος που καταναλώνουμε δεν ελέγχεται από το Υπουργείο Γεωργίας». Είναι ομιλία του τ. Προέδρου των Η.Π.Α., Τ. Φ. Κέννεντυ, το 1962, 47 χρόνια δηλαδή πριν.

Η ομιλία αυτή σηματοδότησε την αναγνώριση των οχτώ βασικών δικαιωμάτων των καταναλωτών (Δικαίωμα στην ικανοποίηση των βασικών αναγκών, Δικαίωμα στην ασφάλεια, Δικαίωμα στην πληροφόρηση, Δικαίωμα στην επιλογή, Δικαίωμα στην εκπροσώπηση, Δικαίωμα στην αποζημίωση, Δικαίωμα στην εκπαίδευση, Δικαίωμα σε ένα υγιεινό περιβάλλον) μέσα από την υιοθέτηση, από τον Ο.Η.Ε. των κατευθυντήριων γραμμών, για τα δικαιώματα των καταναλωτών, στις 9 Απριλίου 1985. Και, όμως, αυτά τα προβλήματα ισχύουν ακόμα και σήμερα. Τι συνέβη και δεν έχουμε κάνει σημαντικά βήματα, μπροστά;

Δυστυχώς, τα δικαιώματά μας αμφισβητούνται, από την ελεύθερη αγορά και το νεοσυντηρητικό μοντέλο λειτουργίας της, που έχει αγκαλιάσει και η Ευρώπη. Όμως, οι καταναλωτές, εκτός από δικαιώματα έχουμε και ευθύνες. Οι δικές μας ευθύνες πηγάζουν, από τον ωχαδερφισμό (εγώ θα βγάζω το φίδι από την τρύπα;), από την μικρή συμμετοχή μας, σε ενώσεις καταναλωτών, όπως το ΚΕ.Π.ΚΑ., από τη λογική του καναπέ (κάποιος άλλος να αγωνιστεί για μένα, χωρίς εμένα), από την άκριτη και κακόβουλη κριτική, το τσουβάλιασμα και την απόρριψη του γεγονότος ότι κάποιος μπορεί να αγωνίζεται, για το κοινό καλό, χωρίς προσωπικό όφελος και χρειάζεται στήριξη. Αν οι καταναλωτές δε συνειδητοποιήσουμε ότι πρέπει να συμμετάσχουμε, σε υπαρκτές, εθελοντικές, δημοκρατικές, ενεργές ενώσεις καταναλωτών, οι αποφάσεις των εξουσιών θα λαμβάνονται, για εμάς, χωρίς εμάς και εις βάρος μας.

Οι προμηθευτές (παραγωγοί, βιομήχανοι, έμποροι, επιχειρηματίες) διαθέτουν ισχυρότατα λόμπι, τα οποία επηρεάζουν τα κέντρα λήψης αποφάσεων, συχνά, μάλιστα, υπαγορεύουν τις αποφάσεις τους. Εμείς, καθόμαστε, στον καναπέ μας και γκρινιάζουμε.

Το μέλλον, για τους καταναλωτές, προδιαγράφεται ζοφερό. Είναι ώρα να οργανωθούμε, να γίνουμε μέλη στο ΚΕ.Π.ΚΑ., να δυναμώσουμε τη φωνή μας, να διεκδικήσουμε όσα μας ανήκουν. Είναι ώρα να κάνουμε το σύνθημα του ΚΕ.Π.ΚΑ. πραγματικότητα.

Γνωρίζω – Συνειδητοποιώ – Οργανώνομαι - Προστατεύομαι