Κάλιο αργά παρά ποτέ... Δέσμη πρωτοβουλιών για την αντιμετώπιση του προβλήματος της λαθρομετανάστευσης, το οποίο έχει σημαντικό πολιτικό κόστος για την ΝΔ, εξετάζει η κυβέρνηση.
Συγκεκριμένα θα προωθήσει τη δημιουργία χώρων συγκέντρωσης των παράνομων μεταναστών σε εγκαταλελειμμένα στρατόπεδα στη Βόρεια Ελλάδα, την ουσιαστική ενεργοποίηση συμφωνιών επαναπροώθησής τους με τρίτες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Τουρκία, καθώς και την ταχύτερη επίλυση προβλημάτων που προκαλούν τριβές, όπως η ανέγερση μουσουλμανικού τεμένους.

Η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Δεν πάει άλλο. Τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να επιδείξουν αλληλεγγύη προς χώρες-μέλη της ΕΕ όπως η Ελλάδα, που κατακλύζονται κάθε χρόνο από μετανάστες και αιτούνται άσυλο και να δεχθούν μέρος τους στο δικό τους έδαφος.
Δεν τα λέμε εμείς αυτά αλλά ο Ευρωπαίος Επίτροπος για θέματα Δικαιοσύνης, Ελευθεριών και Ασφάλειας κ. Ζακ Μπαρό.

Το πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης είναι τεράστιο και δεν λύνεται ούτε με ευχολόγια ούτε με ιδεολογικές προσεγγίσεις. Καλές οι υπερβολές του τύπου "όλοι έχουν δικαίωμα να ζουν με αξιοπρέπεια", "δικαιώματα στους μετανάστες" κλπ, όμως η εικόνα μιας χώρας που έχει 2 εκατομμύρια ξένους, η πλειοψηφία των οποίων δεν έχει ταξιδιωτικά έγγραφα είναι πρωτόγνωρη.

Άρα το θέμα είναι μεγάλο και πρέπει να ληφθούν μέτρα... Φυσικά η ΕΕ δεν πρέπει να είναι απούσα.
Θέλεις να στηρίξεις τους μετανάστες; Πλήρωσε για όσους μπορούν να διαμείνουν στην Ελλάδα και μοίρασε τους επόμενους στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Πάντως το μεταναστευτικό πρόβλημα δεν μπορεί να το επιλύσει η Ελλάδα. Είναι πολύ μικρή για να αντέξει.

Μήπως πρέπει να δώσουν περισσότερες εξηγήσεις οι εταιρίες δημοσκοπήσεων για τα Exit Polls. Έφεραν την ΝΔ στο χείλος του γκρεμού και διαμόρφωσαν αρνητικό κλίμα που τελικά μέτρησε και έκανε ζημιά.
Έχουν να πουν τίποτε για την αποτυχία τους να πέσουν μέσα στα ποσοστά που έδωσαν ή γι' αυτούς όλα πήγαν καλά;

Το είδαμε και αυτό... Στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών και στον τομέα της αυτοδιοίκησης αναφέρουν ως Δήμαρχο Προσοτσάνης τον αείμνηστο Γιώργο Μακρή.
1,5 χρόνο μετά την ξαφνική απώλεια του Γιώργου Μακρή, οι υπηρεσίες του υπουργείου δεν το διόρθωσαν ακόμη. Καλό θα είναι κάποιος από τον Δήμο να τους ενημερώσει ότι Δήμαρχος στην Προσοτσάνη είναι ο Βασίλης Φατράλης.

Πάμε και λίγο στην οικονομία, αφού με την πολιτική και την παραπολιτική, το προσκήνιο και το παρασκήνιο ξεχάσαμε την διεθνή οικονομική κρίση.
Διάβασα πριν λίγες ημέρες τις εκτιμήσεις του διεθνούς φήμης Οικονομολόγου Nouriel Roubini ο οποίος σε διεθνές συνέδριο ανέφερε ότι είναι πιθανή η ανάκαμψη από το 2010 αλλά με αργούς ρυθμούς.
Ειδικότερα, αναφερόμενος στην Ελληνική Οικονομία ο καθηγητής Roubini εκτιμά ότι θα υπάρξει ύφεση με αρνητικό ρυθμό 1 και 4% και υπογραμμίζει ότι τα προβλήματα δεν προέρχονται αποκλειστικά από την διεθνής κρίση αλλά είναι εγγενή και χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης με μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές.
Η κρίση έχει επιπτώσεις στους τομές του τουρισμού και της ναυτιλίας αλλά προϋπάρχουν τα ζητήματα του υψηλού ελλείμματος και χρέους και της χαμηλής ανταγωνιστικότητας.

Και αυτά τα λέει ένας από τους 4-5 κορυφαίους οικονομολόγους του κόσμου. Επομένως η κρίση στην Ελλάδα δεν έχει έρθει ακόμη, αφού μετά το καλοκαίρι θα γίνει εντονότερη.
Εμείς φυσικά ως χώρα χαλαρώνουμε επικίνδυνα την καλοκαιρινό περίοδο... Και μπαίνουμε σε ρυθμούς από τον Σεπτέμβριο, όταν η κρίση θα είναι προ των πυλών για την χώρα μας.

Και φυσικά τότε θα αρχίσουν τα σενάρια για τις εκλογές. Και θα διαβάζουμε καθημερινά δεκάδες αναλύσεις για το τι σκέφτεται ο Καραμανλής, για τις κινήσεις του Παπανδρέου, για το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, για το ΛΑΟΣ κλπ. Θα γίνονται και καμιά δεκαριά γκάλοπ κάθε μέρα για να καταγράφουν την άποψη της κοινής γνώμης.
Όμως έτσι χάνουμε την ουσία... Ή καλύτερα την πραγματική πολιτική ατζέντα. Καλές οι εκλογές και οι δημοσκοπήσεις (που δεν πέφτουν μέσα σχεδόν ποτέ) αλλά το ζητούμενο είναι το μέλλον του τόπου.
Που δεν μπορεί να βιώνει συνεχώς προεκλογικές περιόδους. Φανταστείτε να πάμε το 2010 σε 3-4 εκλογές. Θα αντέξει ο τόπος; Και ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό; Μα φυσικά ο λαός. Που παρακολουθεί με πλήρη αδιαφορία το θέατρο του παραλόγου.