Με την Πένα μου...
Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου
Στέλεχος της ΝΔ, ονόματα δεν λέμε, τζάμπα διαφήμιση δεν κάνουμε, λέει ότι η κυβέρνηση του Καραμανλή είναι στην καλύτερη φάση της. Αν αυτό δεν αποτελεί το ανέκδοτο της εβδομάδας, τι άλλο θα μπορούσε να είναι;
Ακόμη και ο Κ. Καραμανλής δεν μπορεί να αντέξει τους σιαλογόνους αδένες, του εν λόγου κυρίου...
Τα «έπαιξαν» στο νοσοκομείο... Όχι λόγω του πυρετού της γρίπης, αλλά λόγω του πυρετού των εφημεριών... τρέχουν και δεν φτάνουν γιατροί και νοσηλευτές στο Νοσοκομείο της Δράμας, με αποτέλεσμα να έχουν ενίοτε και τα νευράκια τους. Δικαιολογημένα μεν, ανεπίτρεπτα δε.
Και σα να μη τους φτάνει η πολύ δουλειά, έχουν και το πόρισμα των ελεγκτών που λέει ότι δεν είναι ασφαλής η διακίνηση των τροφίμων! Αν είναι δυνατόν! Τότε κάποιοι, όνομα και μη χωριό, πως παίρνουν φαγητό και για το σπίτι τους...δεν φοβούνται;
Η Νομαρχία Δράμας είναι πανέτοιμη για την αντιμετώπιση της νέας γρίπης. Όπως δήλωσε σε πρόσφατη συνέντευξη του ο Νομάρχης, είχε προετοιμαστεί καλά από την προηγούμενη γρίπη, αυτή των πουλερικών και ξέρει πολύ καλά τι πρέπει να κάνει.
Όταν θα μας έρθει του χρόνου η γρίπη κάποιου άλλου ζωντανού, λέω να αποδημήσουμε...όχι εις Κύριον, αλλά, σε άλλη γη σ' άλλα μέρη, εκεί που τα αμμοχάλικα δεν τα πουλούν και δεν τα θεωρούν πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο, εκεί που τα πετούν, για να τα ξεφορτωθούν...
Κι αυτό γιατί στη χώρα μας, ο δημόσιος πλούτος, είναι τα αμμοχάλικα... Βλέπετε όλα τα άλλα τα πήραν προ πολλού, αυτά μας ξέμεναν μ' αυτά θα πορευτούμε...
«Τρία χρόνια τώρα ο κ. Κορυφίδης δεν κατάφερε να μάθει την πρακτική εκτέλεσης των έργων στην Ελλάδα» είπε ο κ. Ευμοιρίδης. Καλά κ. Κορυφίδη πότε έχετε σκοπό να μάθετε την Ελληνική πρακτική, ακόμη στις Βρυξέλλες βρίσκεστε;
Στην Ελλάδα πρέπει να έχουμε και ένα ανοιχτό παραθυράκι για το κάτι τι μας...διαφορετικά γιατί δουλεύουμε, για την ψυχή της μάνας μας;
Κι αυτός ο Περιφερειάρχης θέλει επτά μήνες για να εκδώσει μια απόφαση για τα αμμοχάλικα; Τόση πολύ δουλειά έχει;
Και ενώ ο «πόλεμος» όχι με σφαίρες αλλά με αμμοχάλικα, καλά κρατεί, και ο Κορυφίδης κατηγορεί τον Ευμοιρίδη κι αυτός με τη σειρά τον πρώτο, έχουμε και κάποια δημοσιεύματα που ανακάλυψαν ότι φταίχτης δεν είναι κανένας από τους δύο, αλλά ο Δήμαρχος Δράμας.
Μια παροιμία λέει ότι ακόμη κι αν λείπει η νύφη από το σπίτι, φταίει η ρόμπα της, που είναι κρεμασμένη τον καλόγερο...
Αμάν βρε Δήμαρχε, φεύγεις και αφήνεις πίσω τη ρόμπα σου; Σόρι, το σακάκι σου; Να ξέρεις, τα πεθερικά, από Νομαρχία μεριά, δεν θα σου το συγχωρέσουν ποτέ αυτό. Πάρτο μαζί σου, να μη το βλέπουν και τους θυμίζει πως πάντα θα σε βρίσκουν μπροστά τους...
Θα σας ευχηθώ καλό καλοκαίρι με μια Αγγλογερμανική σύγχυση...
Μια φορά και ένα καιρό ένα ζευγάρι Γερμανών νοίκιασε ένα σπιτάκι σε μια πανέμορφη περιοχή της Αγγλίας. Όμως δεν πρόσεξε αν υπήρχε WC (τουαλέτα) και έτσι έγραψε ένα γράμμα στον ιδιοκτήτη του σπιτιού που έτυχε να είναι πάστορας και του ζήτησαν σχετικές πληροφορίες. Ο πάστορας μη καταλαβαίνοντας τον όρο WC νόμιζε ότι ρωτούσαν για ένα εκκλησάκι Αγγλικανών που υπήρχε εκεί κοντά στην περιοχή, και να τι απάντησε στο ζευγάρι των Γερμανών:
«Αγαπητοί μου, ξετίμησα την ερώτηση σας και σας πληροφορώ ότι ο τόπος που σας ενδιαφέρει βρίσκεται 12 χιλ από το σπίτι, πράγμα λίγο δύσκολο, ιδίως γι' αυτούς που συνηθίζουν να πηγαίνουν συχνά. Όποιος δε, έχει τη συνήθεια να παραμένει για πολύ στις διάφορες τελετές, καλό είναι να φέρνει μαζί και το φαγητό του, ώστε να μπορεί να παραμένει όλη την ημέρα. Στην τοποθεσία μπορείτε να φθάσετε με ποδήλατο ή με τα πόδια. Αν πάλι βιάζεστε πολύ με αυτοκίνητο. Είναι καλύτερα να πάτε εγκαίρως για να μη διαταράσσεται η ησυχία των άλλων που είναι ήδη μέσα. Στην αίθουσα έχει θέσεις για 40 καθιστούς και 100 όρθιους. Υπάρχει επίσης κλιματισμός για να αποφεύγονται οι δυσάρεστες μυρωδιές. Συνιστάται να φθάσετε έγκαιρα για να βρείτε και θέση για να καθίσετε. Τα παιδιά κάθονται κοντά στους γονείς και τραγουδούν όλοι μαζί. Στην είσοδο σας παραδίνεται ένα χαρτί (έντυπο) και αν δε φθάσουν τα χαρτιά χρησιμοποιούνται ανά δύο άτομα. Τα φύλλα πρέπει να επιστρέφονται σε καλή κατάσταση κατά την έξοδο, εις τρόπον ώστε να χρησιμοποιηθούν και πάλι. Υπάρχουν επίσης, μεγάφωνα για την ενίσχυση των ήχων, ώστε να ακούγονται και από έξω. Τέλος, αυτά που συλλέγονται, μοιράζονται στους φτωχούς. Υπάρχουν ενίοτε και φωτογράφοι που φωτογραφίζουν τις διάφορες στάσεις για να μπορούν όλοι να βλέπουν αυτά τα πρόσωπα σε μια πράξη τόσο ανθρώπινη.»

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ