Με την Πένα μου...
Γράφει η Ρένα Τριανταφυλλίδου
Την 97η επέτειο της σφαγής και της πυρπόλησης του Δοξάτου από τα Βουλγαρικά στρατόπεδα και την απελευθέρωση από τον Τουρκικό ζυγό γιόρτασαν οι Δοξατιανοί στις 30 Ιουνίου, «κεκλεισμένων των θυρών», για τους πολιτικούς άρχοντες του νομού Δράμας.
Επίσημοι προσκεκλημένοι ήταν μόνο η Θρησκευτική, Στρατιωτική, Αστυνομική και Πυροσβεστική ηγεσία του τόπου.
Ο λόγος του αποκλεισμού της πολιτικής ηγεσίας του τόπου, νυν και πρώην, γνωστός πλέον σε όλους. Ο «Καλλικράτης» και ο μη ορισμός της έδρας, στο Δοξάτου οδήγησαν του κατοίκους σε σειρά διαμαρτυριών, παρεμβάσεων στην κεντρική και τοπική πολιτική ηγεσία, χωρίς ωστόσο κανείς να δεχθεί και να αποδώσει την πρέπουσα τιμή σε μια ηρωική και ιστορική πόλη όπως είναι το Δοξάτο. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η τοπική αρχή και οι κάτοικοι της περιοχής να δηλώσουν ευθαρσώς ότι είναι ανεπιθύμητοι όλοι οι πολιτικοί του νομού, και να τα κάνουν πράξη, αρχής γενομένης της 97ης ημέρας μνήμης της σφαγής του Δοξάτου.
Αν τώρα αυτό θα διαρκέσει επί μακρών, και πως θα εξελιχθεί ενόψει και των Δημοτικών και Περιφερειακών εκλογών κανείς δεν ξέρει.
Ένα είναι πάντως γεγονός ότι την περασμένη Τετάρτη κανείς δεν τόλμησε να παραβρεθεί στις εκδηλώσεις που έλαβαν χώρο στον αύλιο χώρο της εκκλησίας του Αγ. Αθανασίου στο Δοξάτο.
Η Πανηπειρωτική Ένωση Ν. Δράμας, σε συνεργασία με τον Σύλλογο Αποστράτων Αστυνομικών Ν. Δράμας, διοργανώνει μία έκθεση ζωγραφικής, ως κατάθεση ψυχής ανθρώπων που έχουν να μοιραστούν μαζί τους, κάτι περισσότερο από το προφανές.
Η Έκθεση φιλοξενήθηκε στην αίθουσα «Μελίνα» και όσοι την επισκέφθηκαν είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν τις προσπάθειες των Αποστράτων Αστυνομικών στο χώρο των εικαστικών τεχνών, που αποτελεί τη γέφυρα που ενώνει το ταλέντο, την καλλιτεχνική και πνευματική δημιουργικότητα, με την ανάγκη φυγής από την καθημερινότητα.
Ιδιαίτερη μνεία θα ήθελα να κάνω στα έργα του Διευθυντή της Αστυνομικής Διεύθυνσης Δράμας κ. Μαραπίδη Παρασκευά, καθώς η θεματολογία των έργων του με εξέπληξε ευχάριστα.
Η απεικόνιση κεφαλαίων της Αποκάλυψης του Ιωάννη, δεν αποτελεί μια συνηθισμένη καλλιτεχνική επιλογή, αλλά μέσω προσωπικής έκφρασης και προβληματισμού του δημιουργού. Πραγματικά είναι αξιέπαινε και αξιοθαύμαστη η προσπάθεια του κ. Μαραπίδη.
Δυστυχώς πολλές φορές η επαγγελματική μας ενασχόληση υποσκελίζει κάθε άλλη ικανότητα μας και όποτε δίνεται η ευκαιρία να έρθει στο φως της δημοσιότητας κάποια άλλη πλευρά της προσωπικότητας μας, εκπλήσσει ευχάριστα. Το αυτό συνέβη και στην περίπτωση του κ. Μαραπίδη, για όσους βέβαια δεν τον γνωρίζουν εκ του σύνεγγυς.
Εκτιμώ ότι ολόκληρη η συλλογή των έργων ζωγραφικής, με θέμα την Αποκάλυψη του Ιωάννη, που έχει δημιουργήσει με φαντασία, μεράκι και περισσή τεχνική ο κ. Μαραπίδη, θα πρέπει επί μονίμου βάσεως να είναι εκτεθειμένη σε δημόσιο χώρο, προς τέρψιν και προβληματισμό όλων μας.

ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΣΑΣ